Zelfliefde is geen bubbelbad en kaarsjes, het is durven kiezen voor jezelf
Zelfliefde wordt vaak verward met zelfzorg. Een welness-dagje, een kop thee onder een dekentje met Netflix, een beautybehandeling. Heerlijk allemaal, en absoluut waardevol. Maar echte zelfliefde zit niet in een zachte behandeling van jezelf. Het gaat niet om troost, maar om moed. Om durven kiezen voor jezelf, ook wanneer het moeilijk is.
Pleisters op een patroon
Iedereen heeft weleens een rottige periode, stress of een dip. Je kruipt wat meer in je schulp, hebt rust en tijd voor jezelf nodig. Belangrijk dat je dat merkt en jezelf dat ook gunt. Dat je je eigen beste vriendin bent, en luistert naar dat stemmetje in je hoofd dat zegt: ‘nu neem je lekker dit of dat’. Het geeft je een beter gevoel op dat moment. Maar als dit vaker voorkomt of zo’n periode langer duurt, is zelfzorg geen oplossing. Het is een pleister op een wond die dieper ligt.
Wat speelt er onder de oppervlakte?
Terugkerende patronen kunnen maken dat je energie keer op keer weglekt. Emoties en gevoelens die je wegstopt, blijven kloppen aan de deur. Je kunt ze heel lang negeren, jezelf herpakken en doorgaan op wilskracht, maar uiteindelijk breekt het je op. Je ziel probeert je iets te vertellen. En als je niet luistert, gaat je lichaam schreeuwen.
Pleasen is geen zelfliefde
Ik heb zelf jarenlang signalen genegeerd. Mijn patroon was pleasen. Ik dacht dat ik rust zou vinden als ik aan alle verwachtingen voldeed. Ik legde de lat bij anderen: collega’s, familie, vriendinnen. Ik vond dat ik net zo moest zijn als zij en hetzelfde kunnen als zij. Daarvoor moest ik dus veranderen, nog beter mijn best doen, minder gevoelig zijn. Ik dacht dat dát mijn levensles was. Wat zat ik ernaast.
Je krijgt spiegels
Achteraf zie ik de alarmbellen, en de spiegels. Burn-out, borstkanker, mensen die me triggerden of uitdaagden. Mensen die in mijn allergie zaten, mijn zoon met ADHD, mijn toenmalige partner, mijn moeder. Tot ik eindelijk tot het inzicht kwam: er is maar één manier om te leven, en dat is luisteren naar mijn innerlijke stem en de liefde in mezelf zoeken.
Zelfliefde is kiezen voor jezelf
Ik leerde steeds beter luisteren naar mijn intuïtie en hier ook op vertrouwen. Ik begon in te zien waarom dingen gebeurden in mijn leven. Dat de mensen met wie ik lastige relaties had, onbewust boodschappers waren en mijn groei stimuleerden. En ik trok mijn conclusies eruit. Dat heeft gemaakt dat ik drastische en ook moeilijke beslissingen heb genomen, keuzes die voor mij goed voelden. Ik koos ervoor om in mijn eigen kracht te staan. Mijn scheiding heeft me daar ook een zetje in gegeven. En het heeft ook gemaakt dat ik voor mezelf ben begonnen als spiritueel coach.
Emoties zijn boodschappers
Misschien denk je dat die keuzes een vlucht waren, dat ik emoties wilde ontwijken of de weg van de minste weerstand koos. Niets is minder waar. Emoties zijn er om je te laten voelen wat je niet meer wilt, en welke gevoelens eraan ten grondslag liggen. De keuzes die ik heb gemaakt vergden veel moed en gingen gepaard met onzekerheid en rouw. Maar diep van binnen wist ik zeker: dit is mijn pad, nu kan ik pas verder. Ik ben uit een negatieve spiraal gekomen en dat maakte de weg vrij voor transformatie. Nu leef ik (zoveel mogelijk) in lijn met mijn ziel.
Je authenticiteit is je waarde
Echte zelfliefde vraagt om eigenwaarde. Veel mensen voelen zich niet goed genoeg en gaan daarom heel hard werken, pleasen of proberen op allerlei manieren hun waarde te bewijzen. Het besef dat mijn waarde juist ligt in wie ik ben, heeft alles voor mij veranderd. Als ik probeer te zijn zoals een ander, ontken ik mijn eigen bestaansrecht. Ook jij hebt een eigen, uniek en waardevol aandeel in het geheel, gewoon door jezelf te zijn.
Leef jij al vanuit jouw authenticiteit? Ik kan je hierbij helpen in 1 op 1 coaching.
Wil je me beter leren kennen? Schrijf je dan gratis in voor mijn VONKJES.
