Waarom jij steeds over je grenzen gaat

Je weet dat je signalen negeert. Dat je prikkelbaarheid niet aan je partner ligt, of aan je kinderen. Dat die pijn in je nek ook niet van de ene op de andere dag is opgekomen. Dat je ongemerkt steeds meer bent gaan drinken, roken, of series bingen. Je hebt je ontspanning hard nodig. Maar waarom laat je het steeds zo ver komen? Je hebt daar hele goede redenen voor. 

Het valt niet mee om in de huidige maatschappij geestelijk goed in balans te blijven. Niet voor niks schieten de coaches, masseurs en energetisch healers als paddenstoelen uit de grond. Er is wanhopig vraag naar eerstehulp bij stress en overspannenheid. En ik zeg niet dat het je geen goed kan doen. Maar als je niet begrijpt waaróm je het steeds te ver laat komen, dan blijf je aanmodderen. Want vergis je niet: in feite bewijs je jezelf een dienst. En dat is wat het zo lastig maakt.

Je bewustzijn van je copingmechanismen is essentieel, de manier waarop je het geleerd om je staande te houden. Maar dat vraagt ook om eerlijk te zijn naar jezelf. Want het verandert de kijk die je op jezelf had, je zelfbeeld. Ben je bereid om patronen te doorbreken? Lees dan verder.

Waarom we over onze grenzen gaan

We zijn allemaal ingesteld op het vluchten voor gevaar. Dat zit in dieren, maar ook in ons, mensen. Wat ons brein heeft geleerd dat ons pijn zou kunnen doen gaan we uit de weg. En wat mensen, in tegenstelling tot dieren, nodig hebben, is liefde. We zijn sociale wezens en nemen onszelf waar via anderen. We willen erbij horen, goedkeuring krijgen, ons geliefd en gewaardeerd voelen.

Alles wat we doen, doen we onbewust vanuit die twee behoeften. Mensen die steeds over hun eigen grenzen gaan, die zijn ofwel ingesteld op het vermijden van gevaar (pijn) of op het verkrijgen van waardering. En dat lukt ze ook: het zijn de meest hardwerkende, loyale werknemers, de vriendinnen die altijd klaar staan, de moeders die alle ballen in de lucht kunnen houden.

De verborgen redenen achter grensoverschrijdend gedrag

Ik was zelf zo iemand, en nog steeds is het mijn valkuil om over mijn eigen grenzen te gaan. Maar ik weet inmiddels wel wat eronder zit, en dat maakt dat ik mezelf kan terugfluiten. Want wat ik geloofde dat veiligheid bood, is een schijnveiligheid. En wat ik liefde noemde, is geen echte liefde. Dit is wat er wérkelijk onder zit, en kijk maar eens of je dit herkent. Dúrft te erkennen.

1. Je hebt onbewust geleerd dat je liefde ontvangt door te dóen en niet door te zíjn (Liefde moest je verdienen als kind).
2. Het voelt onveilig om niet te voldoen aan (je eigen opgelegde) standaarden. (Als je niet perfect was, kreeg je dat te horen).
3. De rol van redder (van anderen) geeft je een gevoel van waarde. (Je hebt onbewust geleerd om je waarde vooral te halen uit wat je voor anderen doet, of je moest emotioneel voor een ouder zorgen/pleasen in plaats van andersom).
4. Je vindt het slecht om jezelf op de eerste plaats te zetten. (Je hebt geleerd dat je niet egoïstisch mag zijn, maar dat bescheidenheid en dienend gedrag gewaardeerd wordt).
5. Je denkt dat sterk zijn betekent dat je door moet gaan tot je niet meer kunt. (Je ouders hebben je gestimuleerd of waren een voorbeeld voor je om de schouders eronder te zetten, niet klagen).

En jij maar denken dat je zo’n goed en sterk persoon bent. Je bent loyaal en doet alles vanuit een goed hart. Je bent misschien zelfs trots op jezelf. En dat is logisch, als je dit geleerd hebt. En als je ook de waardering krijgt waar je zo naar snakt, is het heel moeilijk om je gedrag los te laten. En dus ga je keer op keer over je eigen grenzen heen.

Wat langdurige stress met je lichaam doet

Vraag je eens af of je jezelf hier werkelijk mee helpt. Bij continue stress staat je zenuwstelsel in de overlevingsstand. Er kunnen weinig prikkels meer bij, en ontspannen lukt dan nog heel moeilijk. Uiteindelijk zal je lichaam protesteren. Vaak uit zich dat in stressklachten, vermoeidheid, een burn-out, lichamelijke klachten of zelfs ziekte.

Is dat de bedoeling? Maakt dat jou de optimale versie van jezelf? Heb je daarmee de mensen om je heen die van je houden om wie je bent, ongeacht wat je doet? Kun je ermee leven als mensen die niet onvoorwaardelijk van je houden of je waarderen, afhaken? Als je liefde zoekt, zoek je dan niet oprechte liefde? En van wie houd je meer: van anderen of van jezelf?

Zelfliefde begint bij het bewaken van je grenzen

Er is niemand die meer van je kan houden dan jij. En daar is he-le-maal niks mis mee! Alleen jij kunt jezelf gelukkig maken. Lees ook mijn blog over zelfliefde. Of mijn blog over hoe je leeft in het nu. Maar het allerbelangrijkste? Je moet die schijnveiligheid durven loslaten.

Vind je dat moeilijk? Of wil je meer inzicht in onderliggende patronen bij jou? Ik help je graag in 1 op 1 coaching.  

Wil je me beter leren kennen? Meld je dan gratis aan voor mijn VONKJES.