
Voel je je geen goede moeder? 7 inzichten die ik eerder had willen hebben
Ik schrok laatst behoorlijk. Het was naar aanleiding van een documentaire waarin jonge vaders vertelden over hun echtgenotes die uit het leven waren gestapt. Jonge, succesvolle vrouwen, moeders van kleine kinderen. Ze leken alles voor elkaar te hebben. Maar toch voelden ze zich waardeloos. Zo waardeloos, dat ‘er niet meer zijn’ hen de beste uitweg leek.
Ongeloof maakte zich van mij meester. Hoe kan het dat je denkt dat je kinderen beter af zijn zonder jou als moeder? Maar ook frustratie. Want ik herken de struggle als jonge moeder, maar ik weet inmiddels ook beter. Wat had ik deze vrouwen graag willen vertellen wat ik inmiddels weet.
Waarom het moederschap zoveel druk met zich meebrengt
Daarom wil ik op deze manier jonge moeders een hart onder de riem steken. Ja, ik herken je. Ik heb respect voor je. Misschien heb jij het nog wel moeilijker dan ik het had. Want er ligt op jouw generatie nog meer druk om het allemaal goed te doen. Zeker het moederschap. Jij krijgt denk ik nog meer opvoedadviezen en do’s en don’ts om je oren geslingerd dan ik destijds. Wat er ook voor zorgt dat je de lat nog hoger legt, want je wéét immers hoe je een goede moeder moet zijn. En hoeveel invloed gezin en opvoeding hebben op een mens.
En de maatschappij wordt alsmaar jachtiger. Ik werd bijna 20 jaar geleden moeder, en vond het al een enorme uitdaging om alle ballen in de lucht te houden: aandacht voor de kinderen, goed presteren op mijn werk, alle regeldingen, vriendinnen blijven zien en o ja, ik wilde mijn relatie ook nog een beetje sprankelend houden. Wel een verschil: in die tijd zaten we nog niet zoveel op social media. Het begon net een beetje met Facebook, waar we dan leuke foto’s van onze gezinnen op plaatsten. En het leek bij anderen altijd makkelijker, gezelliger en beter te gaan dan bij mij.
Waarom ik als jonge moeder voortdurend stress ervoer
Ik vond het moederschap leuk, maar ook zwaar. Mijn eerste zoontje was niet makkelijk. Hij praatte vooral heel hard, overschreeuwde de drukte in zijn hoofd. Kon niet even wachten op aandacht. Was impulsief, ik moest ogen vóór en achter hebben. Wat het met mij deed, was dat ik continu in een staat van stress stond. Versterkt nog door onzekerheid en twijfel: ligt het aan mij, wat moet ik anders doen? En door alle negatieve aandacht die hij kreeg, zou hij zéker een trauma oplopen, dacht ik.
Inmiddels is die jongen bijna 20. Nog steeds is hij impulsief en snel overprikkeld, maar het is een stuk rustiger in huis. En hij zit lekker in zijn vel. Dat komt niet alleen doordat hij ouder is geworden, maar ook doordat ik veranderd ben. Ik wil je graag meegeven wat ik heb geleerd:
1. Streven naar perfectie is niet nodig
Je bent nooit perfect als moeder, en tegelijk ben je perfect. Jouw kind is bij jou geboren omdat jullie van elkaar kunnen leren. Daarmee zijn jullie al perfect voor elkaar.
2. Je kunt je kind niet beschermen tegen alle pijn
Iedereen loopt emotionele pijnen op vanaf de geboorte (of al daarvóór zelfs). En ja, ook door de ouders. Dat zijn niet altijd grote trauma’s, maar heb niet de illusie dat jouw kind niet emotioneel geraakt wordt door jou en je partner.
3. Emotioneel aanwezig zijn is belangrijker dan alles goed doen
Het gaat er veel minder om dat je de juiste dingen doet als moeder, dan dat je er bént. Emotioneel bereikbaar. Een veilige haven waar je kind zichzelf kan zijn.
4. Geef je kind ruimte om zelf te groeien
Je kunt je kind ook verstikken, te weinig vrijlaten, te weinig zelf laten leren. Jij mag steeds verder naar achteren stappen, als je kind maar weet dat jij er bent als het nodig is.
5. Kinderen leren vooral van wie jij bent
Je bent áltijd een voorbeeld voor je kind, ook als je dat niet bewust uitdraagt. Je kind leert door jullie te kopiëren, en door hoe jullie op hem of haar reageren. Of het open kan zijn, kwetsbaar, zichzelf. Dat begint met zelf open en kwetsbaar kunnen zijn.
Een kind voelt onbewust ook jouw diepere behoeften en emoties. Dus je kunt wel een leuke moeder spélen, maar je kind voelt jouw energie feilloos aan.
6. Goed voor jezelf zorgen maakt je een betere moeder
Als jij niet tegemoet komt aan je eigen behoeften, dan ben je niet de leukste versie van jezelf en ook niet de beste moeder die je kunt zijn. Dus claim die tijd en ruimte voor jezelf, en voel je daar zeker niet schuldig over.
7. Maak het aandeel van je partner net zo belangrijk
Als moeder kun je jezelf gemakkelijk verliezen in de zorg voor iedereen in het gezin. Je houdt alle ballen in de lucht, zorgt dat overal aan wordt gedacht en neemt vaak ook de emotionele opvoeding voor een groot deel op je. Dat kan behoorlijk zwaar zijn.
Probeer de verantwoordelijkheid niet allemaal zelf te dragen. Je partner heeft zijn eigen relatie met jullie kind, en is als vaderfiguur weer een ander voorbeeld. Geef hem de ruimte om zijn rol vorm te geven. Een evenwichtige verdeling van de zorg en opvoeding geeft jou meer lucht, versterkt jullie relatie en is uiteindelijk ook goed voor jullie kind.
Waarom zelfzorg geen luxe is voor moeders
Om een relaxte moeder te zijn mag je meer aandacht aan jezelf geven. Jezelf niet compleet wegcijferen, en kijken wat aandacht vraagt bij jóu. Lees ook mijn blog over zelfliefde, want daar begint het mee. Vaak spiegelt je kind ook wat jij mag leren, je kind daagt je daarin uit. En je kind leert van jou, juist ook van je imperfecties. Of wil jij je kind leren dat het perfect moet zijn?
Speelt er misschien iets in jou of bij jouw kind waardoor je het ouderschap zwaar vindt? Ik help je graag in 1 op 1 coaching.
Wil je me beter leren kennen? Abonneer je dan gratis op mijn VONKJES.







